برچسب: نخواستنی,
نویسنده: پارسا شریعتی
برچسب:
نویسنده: پارسا شریعتی
برچسب:
نویسنده: پارسا شریعتی
برچسب: شاگرداش,
نویسنده: پارسا شریعتی
برچسب:
نویسنده: پارسا شریعتی
برچسب:
نویسنده: پارسا شریعتی
به نام حضرت دوست
مجاز را مدتیست بالا می آورم...
اوایل خورشید پشت ابر و چالشها و بحثهایش نرمش فکر بود. نخبگان و اتاق گفتگویی که دوستان داشتند. اما حالا حالت روزمرگی و لوسی دارد. حالتی که هی باید چک کنی هی هی... اصلا دوستش ندارم. حوصله تنفس مجازی ام تنگ شده. دلم گریز میخواهد. دلم نه روشن کردن وای فای و نه روشن کردن داده های گوشی لعتنی ام را میخواهد. دلم زندگی را میخواهد. زندگی که فلج شده در مجاز.
برچسب:
نویسنده: پارسا شریعتی
به نام حضرت دوست
سلام. گاهی آدم دلش میخواد درک بشه و اون درک شدنه رو ببینه. اما انقدر نمی بینه که یک شب تا صبح ترجیح میده فقط گریه کنه. مثل خیلی وقتا تو این چند ماه. خدا جون خیلی حال حرف زدن و معرکه گیری مجازی ندارم. میدانی... کجا میشود سر در چاهی و حرفهایی که ...
برچسب:
نویسنده: پارسا شریعتی